Vlak na mijn laatste post was er een geweldig feest in de kelder van het gebouw waar ik woon. Veel slechte en nog slechtere foto's, dronken mensen, intriges, gevoos, gelach, gedans en meer ge-beuren... met als klap op de vuurpijl heel boos ge-mail over de enorme, ontzettende, buitenpropotionele rotzooi die men om 10.00 in de ochtend na het feest nog niet had opgeruimd en waar de mensen van de woningbouwstichting heel erg boos om waren geworden. Witheet, kokend, "ruim het nu op of jullie mogen nooit meer een feest geven en we hebben over jullie geklikt bij de universiteit, lekker puh!"- boos.
Zeikerds.
Dus ik om 11.00 uur met mijn slaperige hoofd naar beneden om te kijken hoe erg het was.
Viel reuze mee. Had het in mijn eentje in een half uur aan kant. Rare noren. Twee lege zakken chips, 3 kapotte balonnen en wat bierflesjes her en der is niet gelijk aan rotzooi.
En nu willen jullie natuurlijk foto's zien. Snap ik... Maar helaas heb ik die even digitaal misplaatst dus dat moet wachten tot een later tijdstip.
Verder is het hier een beetje business as usual. Ik ga braaf naar mijn stage, verdoe mijn tijd een daar met lezen, surfen, kletsen, sporten, meer lezen, beetje typen, naar buiten kijken en als ik geluk heb zie ik mijn begeleider en kan ik daar nog een beetje mee praten.
Erg enerverend is het tot nu toe niet, maar we beginnen volgende week, of de week daarop, wie zal het zeggen, met testen en dat is zeker wel een maand hard werken. En stiekem kan ik niet wachten.
In de weekenden wordt er ieder week wel een hike/trip/activity georganiseerd en dat is altijd weer heel erg leuk. De samenstelling van de groep is elke week anders, dus ik leer steeds meer mensen kennen. Nouja, ik praat met steeds meer mensen over dezelfde koetjes en kalfjes. Iedereen spreekt wel redelijk engels, maar redelijk engels laat niet meer ruimte dan een variatie op de doorsnee en beleefde hi, bye en waar is het forspiel (indrinken) conversaties. Maar wie weet is het ijs hier gewoon dikker dan in nederland, het is ook kouder dan in nederland, en breekt het op een gegeven moment toch... waarschijnlijk ben ik gewoon te ongeduldig.
Het landschap en de natuur blijven evenwel onverminderd mooi en indrukwekkend. Helemaal omdat je hier overal mag lopen. Het beroemde "allemannsretten". Als er geen groot hek omheen staat/huis in zicht is dan hoef je hier niet op de paden te blijven. Sterker nog, vaak ontbreken de paden en mag je het lekker zelf uitzoeken. Dus als je met een auto vol ondernemende exchange students langs een stenige heuvel/berg rijdt die er wel gaaf uitziet en vanaf waar je zeker een gaaf uitzicht zal hebben over de omliggende meren, dan parkeer je gewoon de auto en probeer je de heuvel/berg te beklimmen. Niets geen paden, geen bordjes, geen hekjes en bordjes "dit mag wel" of "dit mag niet". Is het altijd even veilig? Nee. Verantwoord? Nee. Getuigend van een goed stel hersenen? Nee. Leuk? Ja! Nouja, niet als de stenen bovenop de berg toch wel glad blijken te zijn en de weg/val naar beneden een stukje steiler dan eerder ingeschat. Maar avontuurlijk is het altijd :)
Typisch kustdorpje op een niet erg zonnige dag
Uitzicht op de regenwolken van bovenop de steile heuvel/berg
De eerste lentedag in het park Jegersberg, vlak achter de uni.Tevens mijn favoriete hardloopplek
Een groot en hooggelegen plateau waar menig Noor graag zijn zondag doorbrengt.Vuurtje stoken, worstjes roosteren, lekker kletsen in de buitenlucht...
... er is geen beter besteding van een zondag. Echt niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten